Zbiór słownictwa Mentalność w Słownictwo akademickie IELTS (poziom 8-9): Pełna i szczegółowa lista

Zbiór słownictwa 'Mentalność' w 'Słownictwo akademickie IELTS (poziom 8-9)' został starannie wybrany ze standardowych międzynarodowych źródeł podręczników, pomagając opanować słownictwo w krótkim czasie. Pełna kompilacja definicji, przykładów ilustracyjnych i standardowej wymowy...

Naucz się tego zbioru słownictwa na Lingoland

Naucz się teraz

schizophrenia

/ˌskɪt.səˈfriː.ni.ə/

(noun) schizofrenia

Przykład:

He was diagnosed with schizophrenia after experiencing hallucinations.

Zdiagnozowano u niego schizofrenię po tym, jak doświadczył halucynacji.

neurosis

/nʊˈroʊ.sɪs/

(noun) nerwica

Przykład:

She developed a severe neurosis after the traumatic event.

Rozwinęła się u niej ciężka nerwica po traumatycznym wydarzeniu.

dissociation

/dɪˌsoʊ.ʃiˈeɪ.ʃən/

(noun) dysocjacja, rozdzielenie, rozszczepienie świadomości

Przykład:

The dissociation of water into hydrogen and oxygen is a chemical process.

Dysocjacja wody na wodór i tlen to proces chemiczny.

cognitive behavioral therapy

/ˌkɑːɡnɪtɪv bɪˈheɪvjərəl ˈθerəpi/

(noun) terapia poznawczo-behawioralna

Przykład:

Cognitive behavioral therapy is often used to treat anxiety disorders.

Terapia poznawczo-behawioralna jest często stosowana w leczeniu zaburzeń lękowych.

psyche

/ˈsaɪ.ki/

(noun) psychika, dusza, umysł

Przykład:

The trauma had a profound effect on her psyche.

Trauma miała głęboki wpływ na jej psychikę.

psychosis

/saɪˈkoʊ.sɪs/

(noun) psychoza

Przykład:

He was diagnosed with psychosis after experiencing hallucinations.

Zdiagnozowano u niego psychozę po tym, jak doświadczył halucynacji.

catharsis

/kəˈθɑːr.sɪs/

(noun) katharsis, oczyszczenie, ulga emocjonalna

Przykład:

Writing in her journal was a form of catharsis for her.

Pisanie w dzienniku było dla niej formą katharsis.

body dysmorphic disorder

/ˈbɑː.di dɪsˈmɔːr.fɪk dɪsˌɔːr.dɚ/

(noun) dysmorficzne zaburzenie ciała

Przykład:

She was diagnosed with body dysmorphic disorder after years of obsessing over her nose.

Zdiagnozowano u niej dysmorficzne zaburzenie ciała po latach obsesji na punkcie nosa.

obsessive-compulsive disorder

/əbˌses.ɪv.kəmˈpʌl.sɪv dɪsˈɔːr.dər/

(noun) zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, OCD

Przykład:

She was diagnosed with obsessive-compulsive disorder after years of struggling with repetitive handwashing.

Zdiagnozowano u niej zaburzenie obsesyjno-kompulsywne po latach zmagań z powtarzającym się myciem rąk.

post-traumatic stress disorder

/poʊstˌtrɑːmætɪk ˈstres dɪsɔːrdər/

(noun) zespół stresu pourazowego, PTSD

Przykład:

Many veterans suffer from post-traumatic stress disorder after returning from combat.

Wielu weteranów cierpi na zespół stresu pourazowego po powrocie z walki.

attention deficit hyperactivity disorder

/əˌten.ʃən ˌdef.ə.sɪt ˌhaɪ.pɚ.æk.tɪv.ə.t̬i dɪsˈɔːr.dɚ/

(noun) zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi

Przykład:

Children with attention deficit hyperactivity disorder may struggle with focus in school.

Dzieci z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi mogą mieć trudności z koncentracją w szkole.

psychotic

/saɪˈkɑː.t̬ɪk/

(adjective) psychotyczny, szalony, obłąkany;

(noun) psychotyk

Przykład:

He was diagnosed with a psychotic disorder.

Zdiagnozowano u niego zaburzenie psychotyczne.

borderline personality disorder

/ˈbɔːrdərlaɪn pɜːrsəˈnælɪti dɪsˈɔːrdər/

(noun) zaburzenie osobowości typu borderline

Przykład:

She was diagnosed with borderline personality disorder after years of struggling with emotional instability.

Zdiagnozowano u niej zaburzenie osobowości typu borderline po latach zmagań z niestabilnością emocjonalną.

dissociative identity disorder

/dɪˌsoʊ.si.ə.tɪv aɪˈden.t̬ə.t̬i dɪsˈɔːr.dər/

(noun) dysocjacyjne zaburzenie tożsamości, zaburzenie osobowości mnogiej

Przykład:

She was diagnosed with dissociative identity disorder after years of unexplained memory gaps and shifts in behavior.

Zdiagnozowano u niej dysocjacyjne zaburzenie tożsamości po latach niewyjaśnionych luk w pamięci i zmian w zachowaniu.

defense mechanism

/dɪˈfens ˌmek.ə.nɪ.zəm/

(noun) mechanizm obronny

Przykład:

Humor can be a powerful defense mechanism against stress.

Humor może być potężnym mechanizmem obronnym przed stresem.