ความหมายของคำ disgrace ในภาษาไทย
disgrace ในภาษาอังกฤษหมายถึงอะไร? มาร่วมค้นหาความหมาย การออกเสียง และวิธีใช้คำนี้อย่างละเอียดกับ Lingoland
disgrace
US /dɪsˈɡreɪs/
UK /dɪsˈɡreɪs/
คำนาม
1.
ความอัปยศ, ความเสื่อมเสีย, ความอับอาย
loss of reputation or respect as the result of a dishonorable action
ตัวอย่าง:
•
He brought disgrace upon his family with his actions.
เขานำความอัปยศมาสู่ครอบครัวด้วยการกระทำของเขา
•
The scandal was a national disgrace.
เรื่องอื้อฉาวนั้นเป็นความอัปยศของชาติ
กริยา
1.
ทำให้อับอาย, ทำให้เสื่อมเสีย, ทำให้เสียชื่อเสียง
to bring shame or discredit upon (someone or something)
ตัวอย่าง:
•
His poor performance disgraced the entire team.
ผลงานที่ย่ำแย่ของเขาทำให้อับอายทั้งทีม
•
He was disgraced after being caught cheating.
เขาถูกทำให้อับอายหลังจากถูกจับได้ว่าโกง
เรียนคำนี้ที่ Lingoland