Znaczenie słowa concomitant po polsku
Co oznacza concomitant po angielsku? Poznaj znaczenie, wymowę i specyficzne użycie tego słowa z Lingoland
concomitant
US /kənˈkɑː.mə.t̬ənt/
UK /kənˈkɒm.ɪ.tənt/
Przymiotnik
konkomitantny, towarzyszący, współistniejący
naturally accompanying or associated
Przykład:
•
The rise in crime was a concomitant of the economic depression.
Wzrost przestępczości był konkomitantem depresji gospodarczej.
•
Loss of memory is a natural concomitant of old age.
Utrata pamięci jest naturalnym konkomitantem starości.
Rzeczownik
konkomitant, zjawisko towarzyszące, następstwo
a phenomenon that naturally accompanies or follows something
Przykład:
•
Pain is a common concomitant of injury.
Ból jest częstym konkomitantem urazu.
•
The benefits of the new policy have many positive concomitants.
Korzyści z nowej polityki mają wiele pozytywnych konkomitantów.