Betekenis van het woord puritan in het Nederlands
Wat betekent puritan in het Engels? Ontdek de betekenis, uitspraak en specifiek gebruik van dit woord met Lingoland
puritan
US /ˈpjʊr.ɪ.t̬ən/
UK /ˈpjʊə.rɪ.tən/
Zelfstandig Naamwoord
1.
puritein
a member of a group of English Protestants of the late 16th and 17th centuries who regarded the Reformation of the Church of England under Elizabeth I as incomplete and sought to simplify and regulate forms of worship and, to some extent, daily life.
Voorbeeld:
•
Many Puritans emigrated to America in the 17th century seeking religious freedom.
Veel puriteinen emigreerden in de 17e eeuw naar Amerika op zoek naar religieuze vrijheid.
•
The strict moral code of the Puritans influenced early American society.
De strikte morele code van de puriteinen beïnvloedde de vroege Amerikaanse samenleving.
2.
puritein, zedenmeester
a person who has very strict moral attitudes and who disapproves of many pleasures and enjoyments
Voorbeeld:
•
He's such a puritan, he never wants to go out and have fun.
Hij is zo'n puritein, hij wil nooit uitgaan en plezier maken.
•
Her grandmother was a bit of a puritan when it came to fashion.
Haar grootmoeder was nogal een puritein als het op mode aankwam.
Bijvoeglijk Naamwoord
puriteins, streng, zedig
having or displaying a strict moral or religious code; austere or severe
Voorbeeld:
•
The town had a very puritan atmosphere, with little tolerance for frivolity.
De stad had een zeer puriteinse sfeer, met weinig tolerantie voor frivoliteit.
•
His puritan upbringing made him wary of modern trends.
Zijn puriteinse opvoeding maakte hem voorzichtig met moderne trends.