Betekenis van het woord hebrew in het Nederlands
Wat betekent hebrew in het Engels? Ontdek de betekenis, uitspraak en specifiek gebruik van dit woord met Lingoland
hebrew
US /ˈhiː.bruː/
UK /ˈhiː.bruː/
Zelfstandig Naamwoord
1.
Hebreeër
a member of an ancient Semitic people, originally from Mesopotamia, who established the kingdom of Israel and whose scriptures and traditions form the basis of the Jewish religion.
Voorbeeld:
•
The ancient Hebrews migrated to the land of Canaan.
De oude Hebreeërs migreerden naar het land Kanaän.
•
Many scholars study the history of the Hebrews.
Veel geleerden bestuderen de geschiedenis van de Hebreeërs.
2.
Hebreeuws
the Semitic language of the ancient Hebrews, in which most of the Old Testament is written and which is still used as the liturgical language of Judaism and as the official language of Israel.
Voorbeeld:
•
She is learning to read the Bible in original Hebrew.
Ze leert de Bijbel in het originele Hebreeuws lezen.
•
Modern Hebrew is spoken in Israel today.
Modern Hebreeuws wordt vandaag de dag in Israël gesproken.
Bijvoeglijk Naamwoord
Hebreeuws
of or relating to the ancient Hebrews or their language.
Voorbeeld:
•
The scholar specialized in Hebrew literature.
De geleerde specialiseerde zich in de Hebreeuwse literatuur.
•
They studied the ancient Hebrew texts.
Ze bestudeerden de oude Hebreeuwse teksten.