Betekenis van het woord discredit in het Nederlands
Wat betekent discredit in het Engels? Ontdek de betekenis, uitspraak en specifiek gebruik van dit woord met Lingoland
discredit
US /dɪˈskred.ɪt/
UK /dɪˈskred.ɪt/
Werkwoord
1.
discrediteren, in diskrediet brengen
harm the good reputation of (someone or something)
Voorbeeld:
•
The scandal served to discredit the politician.
Het schandaal diende om de politicus te discrediteren.
•
His past actions could discredit his current testimony.
Zijn vroegere acties zouden zijn huidige getuigenis kunnen discrediteren.
2.
ontkrachten, weerleggen
show that (something) is not to be trusted or believed
Voorbeeld:
•
New evidence emerged to discredit the earlier theory.
Nieuw bewijs kwam naar voren om de eerdere theorie te ontkrachten.
•
The study was criticized for its methodology, which could discredit its findings.
De studie werd bekritiseerd om zijn methodologie, wat de bevindingen zou kunnen discrediteren.
Zelfstandig Naamwoord
1.
diskrediet, oneer
loss or lack of reputation or respect
Voorbeeld:
•
The scandal brought great discredit upon the entire organization.
Het schandaal bracht grote diskrediet over de hele organisatie.
•
His actions brought discredit to his family name.
Zijn acties brachten diskrediet over zijn familienaam.
Leer dit woord op Lingoland