Zbiór słownictwa B1 - Wojna i Pokój w Poziom B1: Pełna i szczegółowa lista

Zbiór słownictwa 'B1 - Wojna i Pokój' w 'Poziom B1' został starannie wybrany ze standardowych międzynarodowych źródeł podręczników, pomagając opanować słownictwo w krótkim czasie. Pełna kompilacja definicji, przykładów ilustracyjnych i standardowej wymowy...

Naucz się tego zbioru słownictwa na Lingoland

Naucz się teraz

war

/wɔːr/

(noun) wojna, konflikt zbrojny, kampania;

(verb) wojować, walczyć

Przykład:

The country has been ravaged by civil war for years.

Kraj jest od lat niszczony przez wojnę domową.

peace

/piːs/

(noun) spokój, cisza, pokój;

(exclamation) pokój

Przykład:

She found peace in the quiet countryside.

Znalazła spokój na cichej wsi.

army

/ˈɑːr.mi/

(noun) armia, wojsko, mnóstwo

Przykład:

The army was deployed to the border.

Armia została rozmieszczona na granicy.

military

/ˈmɪl.ə.ter.i/

(noun) wojsko, siły zbrojne;

(adjective) wojskowy

Przykład:

He joined the military after high school.

Dołączył do wojska po szkole średniej.

force

/fɔːrs/

(noun) siła, energia, przymus;

(verb) zmuszać, forsować

Przykład:

He pushed the door with great force.

Pchnął drzwi z wielką siłą.

command

/kəˈmænd/

(noun) rozkaz, polecenie, kontrola;

(verb) rozkazywać, dowodzić, kontrolować

Przykład:

The officer gave a clear command to his troops.

Oficer wydał jasne rozkaz swoim żołnierzom.

obey

/oʊˈbeɪ/

(verb) słuchać, przestrzegać, reagować na

Przykład:

All citizens must obey the law.

Wszyscy obywatele muszą przestrzegać prawa.

order

/ˈɔːr.dɚ/

(noun) rozkaz, polecenie, porządek;

(verb) rozkazać, polecić, zamówić

Przykład:

The general gave the order to advance.

Generał wydał rozkaz do natarcia.

commander

/kəˈmæn.dɚ/

(noun) dowódca, komendant, komandor (stopień wojskowy)

Przykład:

The commander ordered his troops to advance.

Dowódca rozkazał swoim wojskom posuwać się naprzód.

officer

/ˈɑː.fɪ.sɚ/

(noun) oficer, urzędnik;

(verb) obsadzić oficerami, wyznaczyć oficerów

Przykład:

The police officer directed traffic.

Oficer policji kierował ruchem.

conflict

/ˈkɑːn.flɪkt/

(noun) konflikt, spór, niezgoda;

(verb) kłócić się, być w konflikcie, sprzeczać się

Przykład:

There was a lot of conflict between the two brothers.

Było wiele konfliktów między dwoma braćmi.

battle

/ˈbæt̬.əl/

(noun) bitwa, walka, zmagania;

(verb) walczyć, zmagać się

Przykład:

The army won a decisive battle.

Armia wygrała decydującą bitwę.

defeat

/dɪˈfiːt/

(verb) pokonać, zwyciężyć, udaremnić;

(noun) porażka, zwycięstwo

Przykład:

The army managed to defeat the enemy forces.

Armia zdołała pokonać siły wroga.

attack

/əˈtæk/

(noun) atak, krytyka;

(verb) atakować, krytykować

Przykład:

The army launched a surprise attack on the enemy.

Armia przeprowadziła niespodziewany atak na wroga.

defend

/dɪˈfend/

(verb) bronić, chronić, opowiadać się za

Przykład:

The soldiers bravely defended the city.

Żołnierze dzielnie bronili miasta.

defense

/dɪˈfens/

(noun) obrona, ochrona, argumentacja

Przykład:

The city's defense against the invaders was strong.

Obrona miasta przed najeźdźcami była silna.

victory

/ˈvɪk.tɚ.i/

(noun) zwycięstwo, triumf

Przykład:

The team celebrated their hard-fought victory.

Drużyna świętowała swoje ciężko wywalczone zwycięstwo.

guard

/ɡɑːrd/

(noun) strażnik, ochroniarz, osłona;

(verb) pilnować, chronić

Przykład:

The security guard checked our bags at the entrance.

Strażnik sprawdził nasze torby przy wejściu.

weapon

/ˈwep.ən/

(noun) broń, środek

Przykład:

The police found a dangerous weapon in his car.

Policja znalazła niebezpieczną broń w jego samochodzie.

gun

/ɡʌn/

(noun) pistolet, broń, karabin;

(verb) strzelać, zastrzelić, przyspieszać

Przykład:

The police officer drew his gun.

Policjant wyciągnął swój pistolet.

bullet

/ˈbʊl.ɪt/

(noun) pocisk, kula, punktor;

(verb) pomknąć, przemknąć

Przykład:

The detective found a spent bullet casing at the crime scene.

Detektyw znalazł zużytą łuskę pocisku na miejscu zbrodni.

bomb

/bɑːm/

(noun) bomba, klapa, porażka;

(verb) bombardować, zbombardować, ponieść klęskę

Przykład:

The police found a suspicious package that turned out to be a bomb.

Policja znalazła podejrzaną paczkę, która okazała się bombą.

fire

/faɪr/

(noun) ogień, pożar, strzelanina;

(verb) strzelać, wystrzelić, zwolnić

Przykład:

The house caught fire and burned down.

Dom stanął w ogniu i spłonął.

explode

/ɪkˈsploʊd/

(verb) eksplodować, wybuchnąć, gwałtownie wzrosnąć

Przykład:

The bomb was set to explode at midnight.

Bomba miała eksplodować o północy.

shoot

/ʃuːt/

(verb) strzelać, zastrzelić, przemknąć;

(noun) strzał, pęd, odrost;

(exclamation) cholera, mów

Przykład:

The police officer had to shoot the armed suspect.

Policjant musiał strzelić do uzbrojonego podejrzanego.

explosion

/ɪkˈsploʊ.ʒən/

(noun) eksplozja, wybuch, gwałtowny wzrost

Przykład:

The building was severely damaged by the explosion.

Budynek został poważnie uszkodzony przez eksplozję.

enemy

/ˈen.ə.mi/

(noun) wróg, nieprzyjaciel

Przykład:

He made many enemies during his political career.

Zrobił sobie wielu wrogów podczas swojej kariery politycznej.

danger

/ˈdeɪn.dʒɚ/

(noun) niebezpieczeństwo, zagrożenie

Przykład:

The climbers faced great danger on the icy mountain.

Wspinacze stanęli w obliczu wielkiego niebezpieczeństwa na oblodzonej górze.

damage

/ˈdæm.ɪdʒ/

(noun) uszkodzenie, szkoda, odszkodowanie;

(verb) uszkodzić, zaszkodzić

Przykład:

The storm caused extensive damage to the roof.

Burza spowodowała rozległe uszkodzenia dachu.

peaceful

/ˈpiːs.fəl/

(adjective) spokojny, pokojowy, nieagresywny

Przykład:

The lake was calm and peaceful at dawn.

Jezioro było spokojne i spokojne o świcie.